Termalica
Wpisy

Ściany dwuwarstwowe a ciepło w domu

Ściany dwuwarstwowe są najpopularniejszym w Polsce typem murów wznoszonych w budynkach mieszkalnych. Zanim zdecydujemy się na ich budowę, warto dowiedzieć się o nich jak najwięcej. To szczególnie istotne w kontekście utrzymywania ciepła w domu.

Jeśli przyjrzeć się domom w naszym kraju, okaże się, że wiele z nich ma ściany dwuwarstwowe (dwuwarstwowce). Czym się one charakteryzują? Jak sama nazwa wskazuje, w przypadku takiej konstrukcji mamy dwie warstwy. Każda z nich jest wykonana z innego materiału o różnych właściwościach. Pierwsza warstwa to mur konstrukcyjny. Grubość takiego muru waha się od 20 do 30 cm. Główną rolą drugiej warstwy jest docieplenie muru (np. za pomocą styropianu czy wełny mineralnej). Grubość takiej warstwy to od 10-20 cm. W rezultacie w przypadku wariantu dwuwarstwowego możemy mówić o grubości ścian rzędu 30-50 cm. Dobrze i fachowo przygotowana ściana dwuwarstwowa zapewnia odpowiedni współczynnik przenikania ciepła. 

Współczynnik przenikania ciepła

Bez względu na to, jakiej grubości są ściany, ile mają warstw i z jakiego materiału zostały wykonane, jedną z kluczowych związanych z nią kwestii jest współczynnik przenikania ciepła U. Obecnie ten parametr nie powinien być wyższy niż 0,23 W/(m²·K). Im współczynnik U jest niższy, tym lepsza jest termoizolacja ścian. Od 2021 wg wytycznych nowelizacji warunków technicznych roku współczynnik U nie będzie mógł przekroczyć 0,2 W/m2K. Ściany dwuwarstwowe pozwalają osiągnąć bardzo niski współczynnik U, ponieważ można bez problemu dostosować grubość ocieplenia do potrzeb danej konstrukcji. Przy okazji warto dodać, że duże znaczenie ma stosowanie odpowiedniego materiału na warstwę konstrukcyjną (mur). Na przykład budowa z betonu komórkowego pozwala wznieść ścianę jednowarstwową o współczynniku U na poziomie 0,16 W/(m²·K), a przy konstrukcji dwuwarstwowej można osiągnąć jeszcze lepsze rezultaty. Należy podkreślić, że najniższym współczynnikiem U powinny się charakteryzować zewnętrzne ściany domów pasywnych – maksymalnie 0,13 W/(m²·K).

parametry-techniczne-bloczki-termalica-sciany-dwuwarstwowe

Ściany dwuwarstwowe – jaki materiał?

Do wykonywania ścian dwuwarstwowych mogą zostać użyte różne materiały. W wielu przypadkach ściany wznosi się z takich elementów jak pustaki ceramiczne, jednak najlepsze i coraz bardziej popularne rozwiązanie to bloczki z betonu komórkowego. To bardzo dobry i uniwersalny materiał. Można go zresztą używać nie tylko do ścian zewnętrznych. Wznosi się też ściany działowe z betonu komórkowego czy ściany nośne z betonu komórkowego.

Wróćmy jednak do ścian dwuwarstwowych. Beton komórkowy nadaje się do nich idealnie. Wystarczy zwrócić uwagę na współczynnik przenikania ciepła U. Standardowy bloczek o grubości 24 cm + warstwa styropianu o grubości 12 cm pozwalają osiągnąć wysokość tego współczynnika na poziomie 0,18. Dzięki temu można zbudować budynek energooszczędny. Wykorzystanie betonu komórkowego pozwala zachować bardzo dobre właściwości cieplne, a do tego dzięki nim pracę można wykonywać bardzo szybko. W przypadku ścian dwuwarstwowych używa się najczęściej bloczków o gęstości od 400 do 700 kg/m3. Na to nakładana jest warstwa termoizolacyjna, na przykład w postaci wełny mineralnej lub innego materiału.

Warto podkreślić, że beton komórkowy jest bardzo popularnym materiałem na ściany dwuwarstwowe i nie tylko. Jest lekki, skutecznie chroni przed przenikaniem ciepła, łatwo się go obrabia i przenosi. Bloczki mogą mieć zróżnicowana szerokość (20, 24 cm, 30 cm), wysokość ich to 24,9 cm, a długość 59,9 cm. Bloczki z betonu komórkowego muruje się za pomocą zaprawy cementowo-wapiennej Termalica.

Ocieplenie ścian zewnętrznych

Warstwa konstrukcyjna to jedna kwestia, ale w przypadku ścian dwuwarstwowych duże znaczenie ma także warstwa termoizolacyjna. Najpopularniejszym i najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest ocieplanie metodą lekką mokrą, która funkcjonuje jeszcze pod skrótami BSO (Bezspoinowy System Ociepleniowy) lub ETICS (External Thermal Insulation Composite System).

W ocieplaniu metodą lekką mokrą stosuje się najczęściej płyty styropianowe (ESP 70 lub 100), natomiast nowszym wariantem jest styropian dyfuzyjny – płyty perforowane o bardzo dobrej paroprzepuszczalności. Chętnie do ocieplania używana jest również wełna mineralna – mogą to być duże płyty lub małe (lamelowe). Znacznie rzadziej używane są płyty z polistyrenu ekstrudowanego (XPS) lub pianka PIR.

Metoda lekka mokra charakteryzuje się tym, że materiał termoizolacyjny przymocowywany jest do muru za pomocą kleju. Potem dodatkowo przytwierdza się go kołkami. Przy czym trzeba pamiętać, że na ocieplenie trzeba jeszcze położyć warstwę zbrojenia i tynk. Zatrzymajmy się na chwile nad tym ostatnim.

styropian + beton komórkowy

Tynkowanie ścian

Chociaż tynk nie jest integralną częścią ściany dwuwarstwowej, warto poświęcić mu przynajmniej kilka słów. Elegancka, niebanalna elewacja to przecież „kropka nad i” każdego domu. Obecnie mamy bardzo duży wybór różnych tynków. Można wybrać na przykład akrylowe, które są bardzo wytrzymałe na uszkodzenia. Tynki mineralne również są trwałe, a do tego mają dużą paroprzepuszczalność. Tynki silikatowe są odporne na pleśń, a silikonowe – na uszkodzenia mechaniczne.

Ciekawą alternatywą dla tynków jest też zastosowanie „3 warstwy” tzn. kamienia dekoracyjnego na elewację budynku.

Ściany dwuwarstwowe to popularny sposób wznoszenia murów domów jednorodzinnych i innych budynków. Aby jednak skutecznie zatrzymywały ciepło, konieczne jest wybranie dobrego materiału konstrukcyjnego i wykonanie we właściwy sposób ocieplenia.

Ściany działowe a ściany nośne - czym się różnią?
Ściany działowe a ściany nośne - czym się różnią?